నీకోసం...! కాదు ... నా ప్రాణం కోసం...

మళ్ళీ రాకూడదు అనుకుని వెళ్ళి పోయిన నేను తిరిగి వచ్చాను...
చిగురంత ఆశతో... నీకోసం

నీ ప్రేమను గెలవటానికి కాదు, నా ఆశను బతికించుకోవటానికి...

ప్రతీ క్షణం ఒక యుగంలా గడుస్తున్నా....
వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తున్నా... నీ సందేశం కోసం...
నీనుంచి ఫోన్ రాదని తెలిసినా... నా రాధి నాతో తప్పకుండా మాట్లడుద్ది
అనే చిరు ఆశతో...

నీ కోసం అక్కడే ఎదురుచూస్తూ... నీ తీపి జ్ఞాపకాలతో తిరిగి వచ్చా ఇప్పుడే..

ఎదురు చూస్తున్నా...
ఎడారిలో ఒయాసిస్సు కోసం.. తిరిగి రాని నా రాధి కోసం..
నా ప్రాణం కోసం...

నీకు తెలుసా?

నిను కలవాలని, వేయికళ్ళతో ఎదురుచూస్తున్న సమయం "నిను కలవొచ్చా?" అన్న నీ ప్రశ్న... :)
నను కలచివేసింది.. నేనో పరాయి వాడిని అనే నీ భావన నన్నెంతగా బాధిస్తుందో..
నీకు తెలుసా?

నను కలసిన క్షణం నుంచి, నీ కళ్ళలో కదులుతున్న నీటి పొరలు నా దృష్టి నుంచి తప్పించుకోలేక పోయాయి..
నను ఇంకా బాధించకూడదు, అనే నీ భావం నాకు పూర్తిగా అర్థం అయింది..
నను బాధించకూడదు మరియు ఒక కూతురిగా నీ కర్తవ్యం నిర్వర్తించడానికి " నా " అనే భావనే బలి చేస్తున్నవా?
నా మీద ప్రేమ మాత్రం లేదు, మరి బాధ ఎందుకు?
అసలు ప్రేమంటే ఏమిటో...
నీకు తెలుసా?
:)

వీలైనంత ఎక్కువ కాలం నీతో గడపాలిని నాకున్నా.. కాలం కలసి రాలేదు, రావట్లేదు.... నీవు రానివ్వట్లేదు కూడా...

ఆశ తో...

నిను చూడాలని వెతికిన ఈ కనులు ముందు నువ్వు కనపడిన క్షణం,
నీటిపొరలతో నా కళ్ళు మసకబారిపోయాయి.

ఎంతో ఉద్వేగంతో యేదో చెప్పాలి, ప్రేమతో నిను తాకాలి అని నా హ్రుదయం ఉవ్విళ్ళూరుతున్న ఆ క్షణం,
భీకర నాదం చేస్తున్న నా గుండె చప్పుడుల మధ్య మాటరాక నాగొంతు మూగబోయిన ఆ క్షణం,
నా ప్రాణం నా కళ్ళముందు నుంచి కదలిపోతుంటే....

ఇంకెప్పుడూ కలవదేమో, మాట్లాదేమో అనుకొంటూ నా హ్రుదయం మొద్దుబారి, వెర్రికేకలు వేస్తున్న సమయం....

నీ నుంచి వచ్చిన Call...
తొలకరి చిరుజల్లులా నను ఓలలాడించింది..

నీ గంభీరమైన మాటల మధ్య, నీగొంతులో వినిపించిన బాధ... నాలో తిరిగి ప్రాణం పోసింది.
రేపు కలుస్తాను అన్న నీ మాట.. రేపటి కోసం ఏదురు చూసేలా చేసింది...
రేపు నువ్వేం చెప్తావో.. అన్న ఆశ తో..

నా ప్రాణమా, నను వీడకు...

శ్రీదేవిలా నా జీవితంలో ప్రవేశించి,
అభిమానం, ఆప్యాయత అంటే ఏమిటొ నాకు తెలిసేలా చేసి,

ఓ రాధలా నా హ్రుదయంలో ప్రవేశించి,
ప్రేమ అనే అమృతం లో నన్ను నిలువెల్లా పులకరిచేలా చేసి,
నీవే నా ప్రాణం, నీవే నా సర్వం అని నను నేనే మరచిపొతున్న క్షణం ...

జ్యోతిర్మయివై నను ఈ ఎడారిలో ఒంటరిగా విడచి వెళ్ళిపొతున్నావా!

ఓ నా ప్రాణమా, నను వీడకు
అని వెర్రి కేకలేస్తున్న నా హ్రుదయ రోదన నీ దరి చేరటం లేదా!

నీ కోసం వెదికే నా కన్నులను అడుగు..
భగవంతుని విశ్వరూప దర్శనం కంటే అహ్లాదకరమైనది ఏమిటో చెప్తుంది,

నీ స్పర్శకై వెంపర్లాడే నా చేతిని అడుగు..
ఎన్ని జన్మలనుంచి నీకై వేచి ఉన్ననో.. నా హ్రుదయం చెప్తుంది.

నా శ్వాస వీడేలోపు నా దరి చేరగలవా?
మరుజన్మనైనా కరుణిస్తావా, ఈ క్షణమే మరణిస్తాను.
ఓ నా ప్రాణమా, నను వీడకు...

అదే ప్రేమతో

కన్నీటి ప్రవాహానికి, ఎదురొడ్డి నీవు లేని నా జీవన నావలో ఒంటరిగా పయనిస్తున్నాను..
ప్రతీ క్షణం, ఒక యుగం,
ప్రతీ రాత్రీ, ఓ వింత అనుభవం,
కనులు మూస్తే, నీ చిరు నవ్వుల మోము నా కనుల ముందు కదలాడుతూ వుంటుంది,
నీ చిరు నవ్వుల సవ్వడి వినపడుద్దేమో అని చూస్తే,
నా హ్రుదయాన్ని కోస్తున్న శబ్ధం :)
ఏ మాత్రం నొప్పి తెలియట్లేదు, హాయిగా వుంది....

నా ఈ గాయ పడిన హ్రుదయాన్ని, నీ జ్ఞాపకాలతో బంధించి ఉంచాను,
మరుజన్మకైనా వచ్చి చూసుకో,
నీ చిరునవ్వులకు కరిగి నిను దరి చేర్చుకుంటుంది,
నా నిరీక్షణ ఫలించిందని ఆనందిస్తుంది.

అదే ప్రేమతో ..