నిను ఒక్కసారి చూడాలి అని ఎంతో ఆశగా వున్నా...
నిన్నెలా చూడాలో అర్థం కాక... ఏమీ చెయ్యలేని నిశ్రుహ నన్నావరించి... ఏమి చేయ్యాలో అర్థంకాని పరిస్థితిలో నా హ్రుదయం చెప్పింది.. నువ్వు తప్పకుండా కనిపిస్తావని!
నిజం!... నా హ్రుదయం నాకు తప్పు చెప్పలేదు.. :)
చిన్నపిల్లల కేరింతల మధ్య అలా పచ్చగడ్డిలో కూర్చున్న నిన్ను చూసిన నాకు..
నేను నిజం చెయ్యాలనుకున్న నీవు చెప్పిన కల నామదిలో మెదిలి నా మదిని కలవరపెడుతుంటే!
నాకళ్ళు నిను చూస్తూ, కొన్ని నీటి చుక్కలు విడుస్తూ నా మదిని అంతగా కలవరపడకు.. అని ఊరుకోబెడుతున్న క్షణం ... ఆ అనుభూతిని మాటల్లో ఎలా చెప్పను?
నా గురించి..
- నా హ్రుదయం
- తెలిసి జరిగినా, తెలియక జరిగినా... మొత్తనికి నాకు తెలిసేలా జరిగింది... :) బాధ అంటే ఏమిటో.. ఎడబాటు అంటే ఏమిటో.. జీవితం అంటే ఏమిటో.. చివరగా నేనేమిటో... ప్రస్తుతం మిగిలింది.. "నేను" మాత్రమే .. నా గురించి తెలుసుకోవడానికి.. నేనేమీ మహానుభావుడిని కాదు, నేను మహాత్ముడిని అంతకంటే కాదు.. అన్నీ కోల్పొయిన, ఓ చేతకాని వాడిని.. చావలేని ఓ జీవిని.. అంతే..
No comments:
Post a Comment