ఎలా చెప్పను? ఏమని చెప్పను?
ఈరోజు క్షణమైనా కలుస్తావని ఆశ పడ్డాను..
అది అడిఆశే అయింది.
మాట్లాడుతావేమో అని ఎదురుచూస్తున్నా...
అది కూడా కలే అవుతుందేమో!
నా జీవితంలో మరువలేని రోజు...
తిధి మరియు వారం ప్రకారం..
నా పుట్టిన రోజు..
నీతో కలసి జరుపుకోవాలనే చిన్ని ఆశ... :)
కనీసం నీ చిరునవ్వుల జల్లుతో నిలువెల్లా పులకరించాలనే చిన్ని ఆశ...
ఆశ తీరక, ప్రేమ చావక, బతకలేక, చావలేక..
కన్నీటి ధారల మధ్య, బరువెక్కిన హ్రుదయంతో గడుస్తుంది.
ఈ భరువు ఇక మోయలేనేమో!
గతం నన్ను వెక్కిరిస్తుంది,
లోకం నను గేలిచెస్తున్నట్టుంది,
నా అంతరాత్మ నను అవమానిస్తుంది,
నేను అనే అహం నను నిలువెల్లా ఆవహిస్తుంది,
నేను ఈ కుళ్ళు సమాజంలో బతకలేనేమో అని వేలెత్తి చూపి గేలి చెస్తున్నట్టుంది.
ఏమి చెయ్యను? ఎలా చెయ్యను?
జీవితాంతం నా తోడు ఉంటానని, మధ్యలోనే నను విడుస్తున్నావు.
నీకోసం నా జీవితాన్ని గెలవాలన్న నా కోరిక..
ఇప్పుడు గేలిచేస్తూ అడుగుతుంది.. :)
ఎవరికోసం? ఎందుకోసం? అని....
నేటికి 30 సంవత్సరాలు గడపిన ఏమీ చెయ్యలేని, ఏమీ సాధించలేని ఓ చేతకాని వాడిని...
ఎవరికోసం చెయ్యలి?
దేనికోసం చేయ్యాలి?
ఏమి సాధించాలి?
డబ్బా? - ఆశలేని వాడిని, అది నాకు తోడుండదు... అది నాకెందుకు?
పరువా? - నా పుట్టుకతోనే ఈ సమాజం దాన్ని చంపేసింది... ఎంతచేసినా నా పరిస్థితి అంతే..
పేరా? - ఎందుకు?
మరేం సాధించాలి?
ఏదో సాధించాలి అనే తపనతో,
ఈ సమాజం మీద కసితో,
నీ జ్ఞాపకాలే తోడుగా,
నీ ఊసులే నా ఆసరాగా,
ఈ భగ్గుమంటున్న హ్రుదయ కార్చిచ్చుని గుప్పిటపట్టి,
ఒంటరిగా...
నా ఈ గమ్యం లేని ప్రయాణం...
నేడే.. మొదలు పెడుతున్నా...
ఎమి ఎంత సాధించినా!
నీ దగ్గర నేను ఓడిపోయాను, ఇది నిజం!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment