రేపు ఎలా మట్లాడుతానో...

నిజం తెలుసుకోవాలనే నా తపన,
నిను నీడలా వెంటాడేలా చేస్తుంది.
ఇంకా చావని నీపై నా ప్రేమ,
నీకు తోడుగా ఉండాలని ఉవ్విళ్ళూరుతుంది.
నీతో ఎలా ఉండాలి అనే నా ప్రశ్నకు సమాధానం లేదు..
ప్రేమతోనా ! లేక స్నేహంతోనా!

మనమధ్య వున్న బంధం ఎటువంటిదో, ఆ భగవంతుడికే ఎరుక...

నిజం పూర్తిగా చెప్పలేని, చెప్పాలనిలేని నిన్ను ఏమి అడుగను?
ఎన్ని సార్లు అడిగినా, నీకు అన్నీ చెప్పాను, ఇంకా చెప్పడానికి కొత్తగా
ఎమీ లేవు అనే నీ సమాధానం వెనుక.. నీ గుండెలోతుల్లో దాచుకున్న బాధను
తెలుసుకొవాలి అనే నా ఆరాటం నీకెలా చెప్పలి?

నీ జీవిత విజయం కోసం నే పడే తపన నీవెప్పుడు అర్థం చేసుకుంటావు?
అయినా నేనేందుకు నీ విజయం కోసం ఇంత తపన పడుతున్నాను! (ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం నీ హ్రుదయం చెప్తుంది).

ఒకటి మాత్రం నిజం..
ప్రేమ గుడ్డిది,
మన మధ్య వున్నది ప్రేమ కాదేమో!
ఈ ప్రశ్నకు నా హ్రుదయం కన్నీటితో చెపుతుంది,
ఒకరికోసం మరొకరు జీవించలేనిది, ప్రేమ కాదు అని,
తన జీవితంలో ముఖ్యమైన విలువ ఇవ్వలేనిది, ప్రేమ కాదు అని,
పంచుతున్న ఆత్మీయతను అర్థం చేసుకోలేనిది, ప్రేమ కాదు అని,
అనురాగంతో పరవశించలేనిది, ప్రేమ కాదు అని,
పరిస్థితులకు భయపడేది, ప్రేమ కాదు అని,
పరిస్థితులకు తలవంచేది, ప్రేమ కాదు అని,
అర్థం చేసుకోలేని ప్రేమ, ప్రేమే కాదు అన్న నిజం నీవు తెలుసుకున్నావేమో!

నిజమే నా ప్రేమే గుడ్డిది..
గుడ్డిగా నమ్మాను, నమ్ముతున్నాను,
అర్హతలేకుండా ఆశ పడ్డాను,

"నాకు కూడా బాధ ఉంది
అలా అని నేను మళ్ళీ వెనక్కి రాను, రాలేను
ఐనంత మాత్రాన, నువ్వు ఫీల్ ఐనవన్నీ నిజాలవుతయా?
ఎవరొ ఒక పనికిరాని చెత్త అమ్మయి వదిలెస్తే నువ్వు ఫూల్ ఐపోతావా?
నా గురించి అలోచించడం మానేసెయ్"

:) నీకెందుకు బాధ?
నీగురించి అలోచించడం ఎలా మానాలి?
ప్రతీ క్షణం, నీదే ధ్యాస,
నేను బతికి ఉండగా నాకు సాధ్యం కాదేమో!

కలలు కంటే సరిపోదు, నిజం చేసుకోవాలనే తపన నా సొంతం..
ఫీల్ ఐతే, అలా ఫీల్ అవడానికి ముందే ఒకసారి అలోచిస్తాను, నిజం
చేసుకోగలనా లేదా అని,
నిజం చేసుకోగలను అనిపించినప్పుడే ఫీల్ అవుతాను..
ఇప్పుడు నిజం నాకు తెలుస్తుంది... :)
చప్పట్లు కొట్టడానికి ఒక చెయ్యి సరిపోదని..
జీవితం ఆనందమయం చేసుకోవడానికి ఒక ప్రాణం సరిపోదని...


నా జీవిత ప్రయాణం లో సగం చేరిన నేను,
వెనక్కు తిరిగి చూస్తే...
అంతా అయోమయం....
నేను చేసిందేమిటి? అనే ప్రశ్న నను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది...
:) గడచిన కాలం తిరిగిరాదు, నిజమే...
జీవించాలి అనే తపన ఉంది, కానీ ఎలా?

ఆకలి, దాహం అనేవి నాకు తెలియట్లేదు..
ఏమో అవికూడా నను విడచి వెళ్ళిపొయాయేమో!
పగలు, రేయి అర్థం కావడం లేదు..
ఎవరిని చూసినా, నన్ను గేలి చేస్తున్నట్టుంది..
నా అనేవారు, నాకెవరూ లేరు...
అందరూ నన్ను వదిలేసారు..
నిరాస నిస్ప్రుహల మధ్య ఈ జీవన నావను ఎలా నడుపను?
ఒక మనిషిగా జీవించడానికి, ముఖ్యమైన అర్హతలన్నీ కొల్పోయానేమో!

నా ప్రేమను నువ్వు భరించలేవు!
నను చేరలేవు, నా ఒడిలో హాయిగా నిదురపోలేవు..
ప్రేమను ప్రేమతో చూస్తే తెలుస్తుంది, నిజమైన ప్రేమ అంటే ఏమిటో!

నేను నిన్ను అంతగా ఇష్టపడుతున్నాను అని,
అప్పుడున్న పరిస్థితికి ఎంచెప్పలో తెలియక,
నను వలచాను అని మాత్రం చెప్పవు కదా?

ఏమో రేపు నీతో ఎలా మట్లాడుతానో..
నువ్వెలా అర్థం చేసుకుంటావో చుడాలి..
నేను ఓ పిచ్చి వాడిలా నీ వెంటపడుతున్ననేమో కదా!
రేపు నువ్వేం చెప్తావో అని ఆశతో ఎదురు చుస్తున్నా...

నిజం తెలుసుకొని, నను వెదుక్కుంటూ,
నా రాధివై నా దరి చెరతావు అనే చిన్న ఆశతో..